Femma vindt dat er een fundamenteel debat nodig is over de positie van professionele arbeid in onze samenleving. Hoogleraar Ingrid Robeyns (Erasmusuniversiteit Rotterdam) roept op tot een nieuw sociaal contract. Een sociaal contract dat professionele (betaalde) en sociale (onbetaalde) arbeid centraal stelt. Mantelzorg, vrijwilligerswerk en het opvoeden van kinderen worden dan even maatschappelijk belangrijk geacht als het betaald produceren van goederen en diensten. Dan wordt het misschien ook stilaan tijd om de definitie van voltijdse arbeid te herdefiniëren.

Neem een ‘nieuwe voltijds’ dat draait rond 30 uren per week. Evenwichtiger combineren verzekerd. En het bevordert de gendergelijkheid. Het wordt dan meer ‘bon ton’ voor mannen om te zorgen, vrouwen krijgen eerlijker kansen om op professioneel vlak te concurreren met mannen. De mannelijke kostwinnerscarrière is niet meer het heersende model. 30 uren per week als ‘voltijds’ bestempelen en niet als ‘deeltijds’, maakt voor een promotie naar een leidinggevende functie veel uit. Het nieuwe voltijds zal ouders (lees: moeders) overigens minder naar langdurige verloven doen grijpen om het combineren te verlichten. Verlofstelsels die zelf overigens ook meer emancipatorisch kunnen worden ingevuld. Met een verplicht vaderschapsverlof van drie weken bijvoorbeeld. En met de mogelijkheid om verloven flexibeler (in uren, dagen en weken) op te nemen.

Het ‘nieuwe voltijds’ biedt mogelijkheden om op een ontspannen manier langer te werken, loopbanen beter te herverdelen over de actieve levensjaren, aan mantelzorg en vrijwilligerswerk te doen, èn ervoor te zorgen dat mensen niet voortijdig opgebrand raken. Laten we het debat voeren.

Bekijk het interview met Riet bij 'Reyers laat' op deredactie.be